An saya po ng araw q. Khit nahihilo ako ngayon sa gutom kc d pq naglulunch, ok lang. hehe.. E kc mura ang net dito sa elbi kaya sinasamantala ko na. sa san pablo na lang ako kakain. Itretreat ko naman ang sarili ko sa mcdo e. hehe..
Masaya ako kc nakapagbyahe ulit ako sa manila mag-isa for the last time with the ojt agendum. Nakakamiss din pala ang gateway. hehe.. para ngang gusto kong maiyak kanina e. gusto ko nga sanang yakapin si mam lanie at lalo na si kuya jason.. hehe.. ilang araw ko din sila nakasama sa tower.
nakita ko ung computer na lagi kong ginagamit. parang gusto ako nitong magnetin! hehe.. kaso hindi ko na muli ito mahahawakan.
malungkot akong naglalakad. di ko nga alam baka nakasimangot pala ko, nakakahiya sa mg akasalubong ko sa daan. iniisip ko kc, pag sa manila ako nagtrabaho, di ko kaya pag wala akong sariling sasakyan. Nahihilo kasi ako sa bus pag traffic. ok lang naman basta aircon lagi ang bus at walang traffic.
Pagkarating ko dito sa UP, natuwa na naman ako. Namiss ko kc ang skul, ang council, ang pag-aaral. Magdodorm na ulit ako. Sa rigors dorm ulit! Wala na ang mga dati kong housemates. Si aba na lang natira.
Sinamantala ko ang pag-iisa kanina. Minsan, pag nagiisa ako, pakiramdam ko lagi nalang ako nag-iisa. mali pala ako. Bihira lang ako mag-isa. Lagi ako may kausap. Minsan lang ako mag-isa.
Uuwi na ang mommy mamaya. Ano kaya pasalubong niya? hehe.. Buti naman naisipan niya umuwi. Pero sana may pagbabago sa kanya ngayon. Sana hindi na siya malungkutin.
Enrol na kaya si joshua?
Kamusta kaya ang daddy?
Nakapasa kaya si te nenet sa interview niya papuntang Denmark?
Nakapunta na kaya si te cel sa mall of asia ngaun?
Sabi ko nga pala kanina sa sarili ko, manonood ako ng sine. Wag na lang. May HBO naman sa bhay. Kakain nalang ako sa mcdo. hehe..
Zagu nalang kaya? Para makita ko naman si ate lannie. 
Sana ok ung evaluation ko sa practicum. Lord, sana po wala nang kailanganin si sir torreta para ibigay n niya ang grade ko.
Siguradong mahirap ang sem na darating. speech at theater practicum at manuscript kasabay ng lahat ng major subjects ko. Hindi pa ako nakakaipon masyado ng dugo, duduguin na naman ako.
Pero basta, masaya ako.
Thank God for making me feel that im a princess..
I am worth waiting.
Like Jesus said to me "No man will ever claim you unless he claims you from me. For i reserved a man for you, who has my heart and loves me even more than he will love you. For i wont give you unless he asks u from me. he’s busy for me, for my kingdom. Soon u will know him, but in my perfect time. You’re my princess, my daughter. Let no prince claim you unless he asks u from my hand, for i am your father, the King of Kings. You, my princess, are worth waiting for. I love you."
Archive for May, 2006
Dear God,
I am here at Pila with my relatives tonight. Libre ako ni Ian dito sa computer shop. hehe. Kanina tanghali, kumain kami sa greenwich sa san pablo after going to church. Nakita ko siya dumaan, pero buti na lang di niya kami nakita. hehe.. La lang. Im so happy because of the Campus Harvest. Andito parin sa heart ko ung fire. Dami tao! Siguro mga 3000 students ung mga un! Dami p celeb! Imagine, sa likod lang namin naka upo si Gian Carlo ng starstruck! Andun din rocksteddy saka barbie.Tapos bait p ng family ni tin! Kahit na malayo ung pinagstayan nmin which is taytay rizal to vito cruz, comfortable pa rin kmi. Sinusundo kc kmi ng dad ni tin. Nhuli p nga kmi ng pulis e.. hehe.. beating the red light saka DISOBEDIENCE daw..ngak. tpos sasarap p ng fud na pnprepare nila for us! the first night, pumunta kmi sa my mall of asia, sa blue wave, kain kmi sa maxs. treat ng dad ni tin. first time ko nakasakay sa LRT! hehe.. saka dumaan sa mga road ng UBELT. lagi kmi nakataxi. tpos pag nasa campus harvest, every moment is a moment to remember. passionate mga kasama mo. astig ang preachings. di masyado heavy tsaka convenient pati kc ung time. 2nd time ko napakinggan magpreach si ptr steve murrell. una sa jrev tas pangalawa dito. excellent tlaga VCF! sa lahat ng ginagawa nilang activity, lagi tlagang excellent. kahit mga presentations lang, galing tlaga. nung opening palang, star studed na ko. hehe. d ko tlaga makakalimutan. lalo na testimony ko about this event, nakita ko talaga goodness ng God. After all my christian years, sa vcf naging strong ang foundation ko which is JESUS. an dming lies na nareveal sa ken through campus harvest. kaya naman super encouraged ako na magdisciple na.
after ng campus harvest, siemps, malapit lang ang mall of asia. kaya naman punta agad kmi! hehe. dami tao! para tuloy ang liit nung mall! hehe. sabi ko sa mga celmates ko ang goal namin ay malibot ang buong mall. pero hindi namin kaya. hehe.. pagkakain namin sa mister donut, (kwentuhan kmi ni te florence, the africa lover.. hehe), nanood kmi ng mga nagiice-skating. tas nanood kmi ng Xmen 3. naubusan nga kmi ng earlier na ticket. pero ok lng. d naman kmi masyado ginabi. enjoy tlaga. khit nakatulog ako sa first part. hehe. nagview dn kmi sa manila bay.
Sa lahat ng nangyari, I want to thank God. Sa pagkanta ko ng mga songs sa CH, I really mean it. Thank God for letting me know the absolute reality. Thank God for the one who sponsored my reg fee and of course my cell leader, TE FRANZ!! Grabe, hulog tlaga cia ng langit. Thank you te. Sorry, naubos ko pera mo. hehe.. Thank you tlaga. Ur such a blessing! Sobrang alaga mo kming mga anak mo. hehe. Salamat din sa mga celmates ko for company. Sayang, di nakasama si rachel. Thanks kay tin sa pag-aalaga ng family nia sa amin. I felt that they thought that we really belong to their family. but it is true, spiritual family. Salamat din jhorace sa kwntuhan, sori kung napuyat kita sa kadaldalan ko. hehe. Thank God.
Ok. Before I go to my blog proper, kwento muna ako. I’m so happy since yesterday because of some realizations which is "I must learn to be independent". Yup! You hear it right. Nakakatawa di ba? Ngayon ko lang narealize e ang tagal-tagal ko nang independent simula nang nagcollege ako. Kahit na lagi ako mag-isa sa school, hindi na ako nasanay. Badtrip ako lagi pag mag-isa ko. Kahit may mga housemates ako before, saka mga cellmates, saka mga classmates and blockmates, feeling ko pa rin mag-isa ako. Feeling ko no one will understand me when I talk to them. At nalulungkot ako pag na fee-feel ko un. Kasi, honestly speaking, Im not used to be alone. Nung high school nga, kahit pagpunta sa CR, ayoko ng mag-isa lang. Pero siguro magtataka yung iba kasi it is not evident in my personality kasi kaya ko nga pumunta sa isang lugar nang mag-isa na hindi ko pa napupuntahan. Saka kahit madaling araw na nagbibiyahe pa ko sa balay-hangin kahit ako lang ang pasahero sa jeep! Pero di nyo lang alam na there’s a lonely intal inside. Im so happy because I conquered it at last! Nakakatuwa si God. He made me realized it late so I would treasure it. An tagal ko na kasing prayer to kay God. Simula nang nag-college ako. Now its granted. Yipee! Haha..
How could I say this knowing that God is always there? It is because there are times that we feel that God is not on our side. He just wanted to test us if we will still stick to our convictions even though we feel down. Di ba? Im sure you are feeling it too sometimes. But the absolute reality is He is always there. Kaya I must learn how to be independent from people but then dependent to God. Irony.
May testimony nga pala ko. This Thursday will be the start of Campus Harvest Asia. An tagal ko nang hinihintay nito! Grabe ginawa ng God saken about this event. Simula sa reg ko hanggang sa pagpunta ko dun He promised me that He will provide! And now, the good thing is hindi ako pababayaan ng cell leader ko.. este ni God. Grabe talaga. kahit naubos ko na sa OJT ang pera ko, by faith, makakapunta pa rin ako sa CH! Yahoo! 3-day event yon. Excited na talaga ko. I know this will be unforgettable to me. And it will motivate me to make disciples this coming sem! Wohoo!! God will speak to me in this event in an awesome way. A way that is not like ever before. Galing talga. Wala ako masabi kundi ASSTTEEEGGG!!! Sigurado Im one of the CMOWN ministry na naman dun! Haha..
Game, Eto tlaga ang blog ko. Ayun, TV addict na ako. Pero masaya. I really appreaciated how I spent my time. Siguro kung asa bahay ang mommy, sasabihin non "Patayin na yang TV. Maghapon na yang bukas." Pero wala siya e. Kaya Im free to have movie marathon mostly at HBO & Hallmark channel. Saka favorite ko na sin ang Lifestyle channel. Especially ETC! portion. Cool talaga! Dami ko natutunan! At nakarelate ako sa buhay ni britney spears ha. A very successful singer (at sobrang yaman!) that is not contented with her life should I say. Nalimit kasi cia sa mga standards. Sa church first (baptist pala kc siya), then sa family then sa managers nia. Tsk tsk. Siguro magiging singer din ako. Sana. Haha.. Isa pa, sa lifestyle channel, lagi may cooking show! Sabi ko nga sa sarili ko "Pag yumaman ako, gagawin ko lahat ng napanood ko sa lifestyle." Haha.
Ang nakakatuwa pa, my brother joshua and I got bonded because of TV! Nanonood na rin tuloy ako ng naruto saka PBB. Before kc yuck na yuck ako sa mga pinanapnood nia. Saka nanonood kami ng NBA together. Nakakatuwa nga ung game na pinanonod namin kasi ang ganda ng laban. San Antonio Spurs vs. Dallas Maverick! Galing. Enjoy pala manood non. Haha..
OK! Gotta park this blog. Saka na ulit! Pag natripan. Haha.. Salamat sa mga pagsubaybay! Alam ko na marami nang nagbabasa ng blog ko. Marami nang nagtetext saken na nabasa nila blog ko! Haha.. I’ll keep it updated para sa inyong mga fans ko. Haha.. Joke lang!! Bye.. Till next time!
MRT.. Mamimiss kita..
Mamimiss ko ang MRT.
Mamimiss ko ang pagpunta ko sa Magallaness station tuwing umaga.
Mamimiss ko ang pagbili ng ticket sa fare table.
Mamimiss ko ang pagchecheck ng mga gwardya kung ano ang laman ng bag ko na lagi nilang nakikitang may lamang sanitary napkin.
Mamimiss ko ang pagsuot ng card sa machine.
Mamimiss ko ang palagian kong pagtakbo para mahabol ang unang parte ng tren kung saan palagiang kakaunti ang lamang tao.
Mamimiss ko ang mga taong kasabay kong sumasakay.
Mamimiss ko ang red cross foundation na araw-araw nagmamakaawang hulugan ang kanilang donation box.
Mamimiss ko ang mga punkistang pumipila gaya ko.
Mamimiss ko ang ngiti ng mamang nagsusukli sa fare table.
Mamimiss ko ang yellow lane kung saan hindi ka maaaring lumagpas.
Mamimiss ko ang mga timex clocks na nagsasabing "late ka na!".
Mamimiss ko ang mga billboards ng GMA 7.
Mamimiss ko ang mga safety handles.
Mamimiss ko ang pag-ugoy ng tren na kuwari ay mangangalas sa ibang parte ng tren.
Mamimiss ko ang mga kasakay kong nagaantanda ng krus.
Mamimiss ko ang pag-pito ng pulis kapag nakasakay na at nakalabas na ang dapat lumabas.
Mamimiss ko ang mga lalaking nahuhuli ng pulis dahil sa kagustuhan nilang makasakay sa reserved for female, children, elders, and disabled section of the train.
Mamimiss ko ang mga babaeng nakapormang makati.
Mamimiss ko ang pagtitinginan namin sa isa’t-isa ng mga pasahero kung sino ang uupo sa bakanteng upuan.
Mamimiss ko ang boses sadakong nagsasabi kung nasaang terminal na ako.
Mamimiss ko ang Ayala station.
Mamimiss ko ang Buendia station.
Mamimiss ko ang Guadalupe, Boni, Shaw, Ortigas at Santolan-Annapolis station.
Mamimiss ko ang Cubao station.
Mamimiss ko ang Araneta Coliseum na siyang lagi kong tinatanawan at hudyat kong malapit na akong lumabas ng napakabilis na tren.
Mamimiss ko ang kawalan ng traffic.
Mamimiss ko ang mga naggagandahang tunog ng celfone ng mga kasakay ko.
Mamimiss ko ang mga kasakay kong naka-earphones.
Mamimiss ko ang mga nakikita ko habang nasa loob ng tren.
Mamimiss ko ang mga naglalakihang billboards. Lalo na ang billboard ng Kamikazee para ipromote ang ringing tone ng kanta nilang "Narda".
Mamimiss ko ang pag-iisa.
Mamimiss ko ang pagsesenti ko sa loob ng tren.
Mamimiss ko ang stored value na ticket.
Mamimiss ko ang naka-post na "Exact fare only".
Saka ko na itutuloy, masyadong mahaba.. tinatamad na akong magtype.
After a long weekend, nandito na naman ako sa aurora tower. Haha.. Kamoteng letsugas..
Bkit ganun? Hindi na ako excited mag-mrt. Yan tuloy, hindi na ako magising-gising ng maaga. Cguro kasi.. hindi na ito extra challenge para sa akin. Wala nang thrill. I want a new adventure! Parang gusto ko tuloy maghike sa peak-two kahit mag-isa. Haha.. Kelan kaya matutupad?
Nakakatuwa naman ang pag-absent ko kahapon. Na-very good pa ako ng boss ko! Haha.. Kmusta naman yon.. At kamusta din ang boses ko kahapon. Ang ganda! Gusto ko kasi ang boses ko pag paos. Si Kuya Jason ang nakapansin.
Hindi na ako masyado nagkakakain, lumalaki na ang bilbil ko. Ininom ko kagabi ung green tea na binili ko sa farmers last last week with mark. Unti-unti ko nilalasap ang walang lasang tsaang iyon habang nanonood ng majika. (Nabuksan ni Kokoy ang larawang daan papunta sa saladin!! Haha). Nakapagtataka ang asim na nararamdaman ko sa aking sikmura pagkatapos ko inumin ang tsaa. Anyway, OK lang. Basta sana maging slim na ko!!! Haha..
Habang nanonood ako ng tv kahapon, naalala ko na naman ang blog. Letsugas.. Hindi na naman ako titigilan ng pag-iisip nito.
Naalala ko rin ang mga dasal na inusal ko noong isang araw. Nasa swimming kami noon with some COF friends (ahem..). "God, alam nyo po ang sitwasyon ko ngayon. God, I’m weak. Hindi ko po ito kaya mag-isa but by your side I’m strong. God, guide my emotions and actions. Sana po tulungan nyo ulit ako." Grabe tol! Epektib! Special thanks to Mr. Mon Magallanes for being my prayer sponsor. Haha..
Gusto ko umiyak. Pumunta sa CR at humagulhol.
Kung alam lang niya ang iniisip ko ng mga panahong magkausap kami. "Gusto kaya niya pag-usapan ang girlfriend niya? Uhm… Wag na lang. Bakit kaya ganun siya makatingin. Nakakainis naman. "Emo" na "emo" na talaga siya. Wala masyadong pinagbago. Ano na ba ang mga naikwento ko! Masyado na naman ako nagiging madaldal. Ang tagal na bago ulit ako nakadaldal ng ganito."
Masaya. Nakakatuwa. Hindi ko nga pala naitanong kung napanood niya ang performance ni G-cleff sa pinoy pop superstar. Haha..
Kain. Tulog. Gigising ng maaga. Malapit na matapos ang OJT ko. Paalam world of blogs! Paalam.. Babayad na ako sa susunod na linggo na magbblog ako.
Whaaa.. "Excited ka basahin ang friendster message niya noh?", sabi ng utak ko. "Hindi ah! Who cares???" At bigla akong kinantahan nito ng "Great Pretender". "Bkit ka ganyan makasagot? As if d ko alam ang totoo noh! C utak to, remember?" Haha.. At sabay kami tumawa.
Hmmm.. hmmm.. (naghuhumm ako ng kanta buong maghapon. Chorus ng "The Best of Me". Kung sino ang kumanta, ako na lang nakakaalam. Haha..) "E bakit mo hinuhumm yang kantang yan?" "Wala ka nang pakialam. Gusto ko eh!" Pakialamero ‘tong si utak.
"Ay, wala na nga pala akong pera. Paano ako makakapasok bukas?" Hehe.. "Ok lang un! Nakastored value ka naman sa mrt db?", sabi ng epal na Utak.
"Blog blog blog blog". Ang kulit talaga nitong si utak!!
"You told me you we’re not satisfied on your blogs. oh c’mon dude! Let me write kasi!" "Oo na nga! Ikaw na nga e. Tpos ayaw mo naman magprocess pag nasa computer na ko. Lagi ka na lang naghahang! Lagi mo na lang sinasabi, sorry, information overload. Gusto mo bang ipagawa na kita sa MSC Data Exchange?" " E paano naman kc, sobra kang magisip ng blog! Sa dami ng gusto mo ilagay para maging astig ang blog mo, ndi ko na kinakaya noh! Wala ka na self-control! MSC Data Exchange? No thanks. I can tolerate my tolerance." (Ano daw?!)
Hindi talaga maasahan itong si Utak. Ano kaya kung isulat ko na ngayong gabi ang ibblog ko para itatype ko na lang pagdating sa office? Isang paraan iyon para mabawasan ang pagka-makulit niya. Pero wala ding kwenta. Si bestfriend Utak pa rin ang nasunod sa pagsusulat ko ng blog ngayon at hindi ang yellow paper na binili namin ni ate sa Kristin’s Bookstore sa San Pablo para sa paglalaro nila ng word factory.
"I’m still not satisfied with my blog, utak." "Ala, bahala ka na nga sa buhay mo." Pangarap na yata ito na hindi alam kung may katuparan. Tanging Diyos ang nakakaalam.
Cge, hanggang dito na lang. May gagawin pa kc akong mas mahalaga kesa sa pag-bblog. (Wushu.. Mas mahalaga kesa sa pagbblog? Sinungaling!) (Utak, wag ka makulit ha.) :naughty:
nasa mrt plang aq khapon, iniisip q na kung ano ang mga salitang itatype q s keyboards na to. "anu kaya kung gawan q ng blog tong mrt? o kaya naman ung mga nakikita pag nkasakay k ng mrt? hala, ewan q." inspire n inspire aq magblog ng mga oras n iyon. kasi pakiramdam q ngaun lang ako nakakita ng kausap na iintindi s lahat ng ng sinasabi q. hindi nagrereklamo, tanggap lang ng tanggap.
hanggang pagsakay q ng bus mula magallanes hanggang sucat, blog q dito s friendster ang iniisip q. "mas masaya kaya magblog s xanga? nakita q kc ung blog ni kua kix, tpos maraming nkakamis s kanya s xanga. ibig sabihin b nun, mas marami ang nagxaxanga? anu nga b ung title ng blog q knina? mamaya pag tawag q kay mark s telepono, itatanong q s knya."
tulala aq s jip dahil iniisip q parin kung ano ang blog q para bukas. s pagtawid q s kalsada ng dela rama, at s paglalakad q s kalsada ng j. laya, s pagliko q s victor lim at sa kalsada ng manalo, naghahakot n ako ng mga salitang magandang gamitin para s blog.
pagdating q ng bahay, tiningnan q agad kung sarado n nmn ang pinto para mlaman kung magdodoor bell p aq o hindi. pihadong nagyoyoga n nman si so yeoung s salas. buti nman at iniwan nyang bukas. mlpit n mag 8:30, malapit n mag majika. hindi n nman makakapanood cla ate cel dahil s pagyoyoga ni so yeoung. ginagamit kc nya ang tv s pagyoyoga bilang kanyang yoga instructor.
dumeretso aq s kwarto upang makatikim muli ang binabanas qng katawan ng aircon. ordinary lng kc ang sinakyan qng bus knina. hindi n aq makapaghintay ng aircon dahil masyado aqng gagabihin. andun c teacher alma, te cel at ate. huh? may conference yata. naglalaro n nman cla ng word factory. mrami aqng gustong ikwento s knila kso hindi nman kmi close. magtanong nlng cla kung meron clang gustong malaman. mas mabuti pang s blog nlang aq magkwento.
nahiga agd aq ng maaga. iniisip prin ang blog. ano kya ang isusulat q? simulan q kaya s pagsakay q s mrt knina? kso baka mabato ang magbabasa. siguradong hahaba ang blog q.
tiningnan q ang celfone q kung may nagtxt. aba, 3 messages received. wlang pagkakakilanlan ang unang 2 magkaparehong mensaheng natanggap ko. parang may xerox copy a. unlimited yata ang ngtxt. "Gudpm pu. cnsya pu s abala. ask q lng po kung may number k ni KC s fone u. tnx." prang cel number ni mark 2 a. binubura q kc ang number ni mark pra hindi aq matuksong kulitin siya s txt. kilala q ang mga letrang ito. ito ang mga letrang mtagal q nang hinihintay n mabasang muli s celfone q. aba, nkitxt p kay mark. a kc globe n cia. bka unlimited cia s globe kaya nakitxt cia s smart. binasa q muna ang pangatlong mensahe. "Ei guys pls get ur fud d2 kla asher.. invyt pipol 2 buy dn.. Pls patronize our fundraising.. We rily nid money.. Pls reply.." pra ang asong sumunod agad s pls reply. "te phoebe, wla aq s elbi ngaun e." teka, c te phoebe nga b un. un kc ang number na ginamit ni te phoebe nung ngtxt cia sken dati. bka nkitxt lng dn cia. nakakahiya kung hindi cia.
sinagot q ang unnamed txt n iyon. kilala q cia pero hindi prin aq gnun k cgurado. ano kya ittxt q.. wla nman kc s phonebook q. "hus kc? anyway, i dnt know him. gudnyt." nku, baka babae. siningitan q ang mensahe ng "or rather her." parang ang taray ng sagot q. inedit q ang mensahe. "sory, i didnt know him.. or rather her. gudnyt." sabay send. pakialam q nman s kcng un. cno b un? peyups kaya un. bkit aq p pngtanugan nito. nakasilent ang tone ng celfone q. kaya pagkatapos q p magmuni-muni, ska q plang binasa ang reply n knina p yatang dumating. "ung pinsan q. ___ po ito. sensya n po s abala." pinili qng hindi magreply. kunwari bc aq at ayaw paabala. kunwari pagod aq khit hindi nmn tlga aq gaanong napagod s byahe. minsan q n ciang hinayaang abalahin aq. kahit marami akong exams noon. ngunit nandon prin ang mga kwentong nais q ibahagi s kanya. "napakinggan mo n ba ung bgo ng hillsong? United we stand album? may nadownload aq. gusto mo ng kopya?" pigil n pigil aq s pagreply.
alas onse y medya n ng gabi. naglalaro nman ng abstract reasoning ang tita q at ang teacher ni so yeong ng english. ngtxt c kua arthur. "Gudnyt!Ü." nagreply aq. "Gudnyt dn po! Slip tyt!Ü kua, txt mo q s sat h! Uwi kc q e. Tenks.Ü." sending message.. Check operator sevices. buti nlang check operator. hindi nq magiisip kung magrereply pq o hindi. wala na qng choice.
alas dos n. pinuyat nya q s pagiisip. naabala n nman niya aq.
trabaho q n ang magblog
ngaun, ayoko n magastig-astigan s blog. kc ndi naman tlaga aq gnun kaastig. kung ano ang definition mo ng astig, ayun n yon. ayoko n iexplain kung ano tlaga ang astig pra sken. ok?
anyway, ngaun ko lang npansin moody pla aq. knina naiinspire aq magblog, ngaun prang naasar n. ksi i was never satisfied with my blogs. cguro kasi wla namang nagcocoment. pero ok lang. basta may blog ako. ung iba nga wala e.
when i write, i think im a very non-sense person. kasi bigla nlang aqng nawawala s kalagitnaan ng pagsusulat. iniisip q kc kung ano sasabihin ng mga tao. bka macornyhan cla, o bka mabaduyan cla. kya nglalagay aq ng "do’s and don’ts" s pagsusulat q.
oo, sabihin nyo nang napakawalang sense q e ok lng. kc may mga tao namang natutuwa sken. khit d nila sbihin n mahal nila q, alam q naman n parte ako ng buhay nila.
narealize q lately na totoo ung cnabi ni barbie almabis nung umatend aq s vcf alabang ng sunday service. "It’s not about the standards.. it’s about your relationship." oo nga. kya pla q nging pasaway kc i lived by the standards of my family. dpat d magboyfriend ng maaga, dpat makatpos agad pra magktrabaho agad at magkapera, dpat wag gagawa ng mga bagay na maaaring pagtsismisan ng mga kapitbahay, etc. lahat yata halos ng standards nila, naisipan kong sawayin. nakakasawa dn kc un. parang kontrolado ang buhay mo. aun, nagawa ko ang pinakamalaking kasalanan para s pamilya ko ng ilang beses. ano yun? wag na lng! intrigahin mo pa q.
ciempre, nandun ung pagsisisi. pero after nung sin n un, prang may gusto pa q patunayan. nung time na yun, gusto q n magkaroon ng sariling pamilya s lalong madaling panahon. ayoko n bahay namin nung time na un. biruin mo, christian family aq lumaki.. d q akalaing magkakaroon aq ng gnito klase at kalaking problema. para tuloy nainsecure aq s mga hindi p believer. wala clang standards. they can live the life that they want.
kaya pla pag anak k ng pastor, mas malaki ang probability mo n maging pasaway.
buti nlng d aq anak ng pastor. kasi mukhang mas malaki ang problema nila. naaawa aq s knila.
gusto ko man kumawala, prang hindi pwede e. aq nrin ang may gustong magstay s standards. gusto q kc cla ang magtanggal ng standards. buti nlang ung consequence nung pagiging pasaway q d masyadong malala. medyo malala lang. o s tingin q lang ay malala. nging warfreak lang namn aq.
masaya aq at natagpuan q ang mga taong makakapagparealize sken n i am forgiven. ciempre, cla ang mga celmates q (c rachel, te franz at jorace), mga walang sawang makinig s hang-ups q. marami pang iba! c mon n laging online, c te peach, c king. c ate gzel dn n first time q lang namit, nag-open up n agad kmi. mabibilang ko palang cla s daliri pero alm kong darating din ang panahon n dadami din cla. iba tlaga pag may spiritual family k. alam q n ngaun kung bakit cla ipinakilala ng Diyos sa akin. at kung bakit hindi p cla ipinapakilala ng Diyos s iba.
masaya maging kristyano. full of challenge.
ow men! words are flowing smoothly now. it runs through my fingers. the letters continuously flowing in the screen and it makes me feel good. i want to do this forever– living in the world of letters and words. i dont want to stop doing this. its like heaven. maybe im exaggerated sometimes but i know what im saying. i now know how to be a writer. One of the reasons that motivates me is i just read your blog and it inspires me to write. i caught myself imagining that it is your love letter for me. i cant get the way you write out of my head. it changes my life. you inspire me to be like you. i know i will be able to see you once again at school but i dont want to be excited because i know i doesnt matter to you. i will see you smiling at me once again. i will meet you in the carabao park but we do not have appointment with each other. You will just pass by. just a smile. maybe ill be lucky if you will smile, because most of the time, you are not smiling. its just because you didn’t notice me or im hiding so that you will not see me. i dont want to be excited because i dont want to get disappointed of the possibility you will not do what i want you to do.. to smile. your nose is what i like most. your apple-shape lips makes me shiver when it stretches itself wide. i love it more when it is wider. i wish i can be the one to witness the widest smile of yours. your teeth are shining. like my knight in an armor that crosses on my road. when will i hear your hi? or hello? or "kamusta"? but it is ok even if you dont say a word. its just i will not contain the joy i will be feeling when you talk. so its better if you will not talk. im happy and contented our roads crossed.
im running out of words to say and i think i must have time to rest– a mental rest. the word factory is closing. but i will not permit it. word factory must be open 24hours. i dont want to feel again the feeling that can kill me. now im going back to the thought that i like you. i dont know why so you must not ask me about it. im expecting more than your smile. But you think im too assuming? you are rocking my world, you know that? i know you not. forgive me if im askin’. i just wish i made a step before. when we were together and conversing with each other about christian lives and the same matters. even if our culture forbids it. i know you will be reading this blog in the future. i can be too defensive when you ask me who is the man im talking about. of course i will. it just im following the voice whisphering to me every now and then. the voice that moves me and the voice that hinders me. the voice that moulds me. it is where my decisions are based. it is the one that encourages me. it is the source of my strength. the one that is keeping me going. and it whispers to me while i write.
there is another voice that whispers but it whispers the all the way around. i hope time will not come that i will become confused on which voice i must listen. i dont want to forget how to be a writer.
cmon dude. i found myself thinking what will be the subject of my blog today. I hate it. i want my blog to be a "life changing" one. but i dnt know how to make it. I dont know why I feel so insecure whenever i see those "well-writen" blogs. Honestly, im afraid to write. I am afraid that someone might read it and tell me its not good. Who wants it anyway? But I guess I must overcome that fear as soon as possible. I will become a writer. I am a frustrated writer. I dont care about others now. This is my world. This will be my vocation. Just read what I wrote. Sometimes i lose myself in the middle of my writing mood. Like now. I hate myself everytime that happens. But guess what? there is still hope left. I don’t know where this hope came from. But what left is relationships. Or rather, a relationship. The only one thing that holds me is my relationship with Him. Actualy, is there any relationship between us? Yes. I juz sometimes forget. Maybe often I forget. But im sure not always. And that’s a good thing. Im also sure of its exsistence. And i want it to last and grow. That’s all i want. i dont want anything to hinder me on that lifetime goal. But myself is trying to crush me. I am distructing myself! Im having a hard time to ignore myself. Im weak. I admit it. And I hate it. No one wants to be weak anyway. Now I want to focus on what will be left in the end. I want to give my full attention on what will last..
uhm.. someone told me i must not tell my hang-ups to everybody but i think i must say what i really feel. i dont want to miss any single detail of what i want to say, so here it goes..
this is my 6th day here at aurora tower cubao. this will be a day to remember coz its my first time to ride on an mrt to get here. i almost bumped a girl beside me inside the mrt because of law of inertia.. (oh cm’own..)
i took my breakfast 6:30 in the morning. a pair of sliced bread with sugar-free straberry jam (that’s really great.. i love it.) and a cup of chocolate. i prepared a glass of lemon iced tea with some crackers. actually, i woke up late wondering if i will go to work or not. but i decided to go to work since a day in parañaque is more boring.
someone texted me early in the morning, around 6am. he’s the one who is offering me a summer fling! (duh..) what gave me that idea? it juz he invited me for a date but i refused. i juz have many more important thing to do. summer fling is juz a waste of time, but i admit, its fun! no wonder why some christians are even engaged on this. i know its not good and thats enough to motivate me to not entertain it. but honestly, im having a hard time fighting that temptation!!
i saw many "the da vinci code" billboards. the movie is coming so soon. i wonder why the novel had a great success considering that the plot is not really for the "real" mass of people. i think the mass liked it, not because of the story but because its a trend. its a "fashion" to know it..
i wanna share with you a great song. i woke up humming this song. the lyrics is great and very inspiring. hope ya lyk it.
|
Til I See You The greatest love that anyone could ever know That overcame the cross and grave to find my soul And till I see You face to face and grace amazing takes me home I’ll trust in You With all I am I’ll live to see Your kingdom come And in my heart I pray You’d let Your will be done And till I see You face to face and grace amazing takes me home I’ll trust in You I will live to love You I will live to bring You praise I will live a child in awe of You You are a voice that called the universe to be You are the whisper in my heart that speaks to me And till I see You face to face and grace amazing takes me home I’ll trust in you You alone are God of all You alone are worthy Lord And with all I am my soul will bless Your name |
